In de onlangs verschenen glossy ‘Ode aan de Earring”, een eerbetoon aan de grootste rockband in de Nederlandse geschiedenis, uiteraard ook veel aandacht voor de ‘oerzanger’ van de band, Frans Krassenburg. Geboren op 24 februari 1946 in Rijswijk kwam hij via een andere band, waar hij financieel ‘genekt’ was, bij de toenmalige Golden Earrings terecht. Krassenburg was nog geen 25 jaar toen zijn loopbaan als professionele zanger er alweer op zat.

‘In 1967 veranderde de popmuziek in een razend tempo. The Golden Earrings wilde een meer heavy en psychedelische kant op en zowel de band als de zanger realiseerden zich dat Krassenburg daar niet de stem en het voorkomen voor had. Dus scheidden de wegen zich en Barry Hay werd als vervanger aangetrokken. De rest is Nederlandse pophistorie’, aldus het tijdschrift over de band die eerder dit jaar wegens de ernstige ziekte van gitarist/zanger George Kooymans ophield te bestaan.

Na een mislukte solocarrière en een baan als artiestenbegeleider bij Paul Acket heeft de Rijswijker nog vele andere baantjes gehad, waaronder groundsman bij een hockeyverenging in Rotterdam. Dankzij het door Johan Derksen gelanceerde programma Pioniers van de Nederpop beleefde Krassenburg een nieuw en ditmaal geslaagd avontuur met optredens in volle zalen. Hoewel hij zich daar in de publiciteit nooit over heeft uitgelaten weet Derksen die tijdens de tournees veel met hem optrok, dat Krassenburg het ruim vijftig jaar later nog steeds hoog zit dat hij destijds de Earrings, noodgedwongen, moest verlaten.

In Veronica Inside zei Derksen onlangs dat zijn vertrek bij de band voor Krassenburg nog steeds een obsessie is, ook omdat hij er nooit goed met de rest van de band over heeft kunnen praten. Derksen, die het gevoel van Krassenburg over zijn vertrek bij de Earrings vergeleek met die van voorzitter Dirk Scheringa over zijn gedwongen vertrek bij voetbalclub AZ in 2009, heeft nog wel een goed advies voor Krassenburg: “Op gegeven moment moet je het loslaten, laat het gaan”.