De uit Rijswijk afkomstige profvoetballer Mo Sankoh (19) van Sierra Leoonse afkomst, was deze zomer weer even terug in de stad waar zijn ouders en broer Abdul nog steeds wonen, en waar hij zulke goede herinneringen aan heeft.

De goalgetter begon zijn loopbaan op de Burcht bij de jeugd van Vredenburch om vervolgens in Rotterdam bij Sparta diverse jeugdteams van de opleiding te doorlopen. Vervolgens besloot Mo samen met Abdul te verkassen naar Engeland, met als eindbestemming Stoke City. Tussendoor maakte hij deel uit van het succesvolle Oranje onder 17 dat in 2018 Europees kampioen werd.

Vitesse Arnhem
De prestaties van Mo wekten de interesse op van het grote VfB Stuttgart uit de Bundesliga. De oud-Vredenburch speler kwam in het team van de zesde stad uit Duitsland uit in het onder 18 en onder 19 team, en werd in de coronaperiode zelfs overgeheveld naar de A-selectie. Hij maakte zijn debuut in één van de grootste competities van de wereld en een mooie toekomst leek voor hem weggelegd. Helaas sloeg het noodlot toe bij een nieuwe invalbeurt. Bij zijn allereerste actie scheurde hij zijn kruisband en moest hij keihard knokken om terug te komen. Stuttgart bleek echter een grenzeloos vertrouwen in de talenvolle voetballer te hebben door hem tijdens zijn revalidatie een contract tot 2026 aan te bieden.
Om na zijn herstel aan speelminuten te komen werd Mo het afgelopen seizoen verhuurd aan Vitesse. Dat leverde 21 wedstrijden, twee doelpunten en twee assists op. Bij zijn eerste wedstrijd scoorde Mo al en in het tv interview na afloop op sportzender ESPN liet interviewer Hans Kraaij junior de naam Vredenbuch vallen als eerste in een reeks van clubs waarvoor Mo actief is geweest. Inmiddels heeft Mo zich weer gemeld bij Stuttgart dat afgelopen seizoen op het nippertje aan degradatie wist te ontkomen en nu dus weer acteert in de hoogste klasse, de Bundesliga.

Pleintje
Vredenburch-lid Sten Lever heeft nog warme herinneringen aan zijn contact met Mo. “Toen mijn broer Erik en ik 9 en 11 jaar oud waren, voetbalden wij bijna elke dag op het stenen voetbalveldje naast ons huis. Normaal gesproken kwamen er niet zo veel mensen voetballen. Dus wij waren verrast toen er opeens twee jongens van onze leeftijd op het veldje stonden. We begonnen met de jongens te praten en toen kwamen wij er achter dat ze net in Rijswijk woonden en alleen maar Engels spraken. Mijn Engels was toen nog niet al te best, dus mijn broer deed het woord. De jongens waren 7 en 10 jaar oud en bleken bij ons om de hoek te wonen. Hun namen waren Mo en Abdul Sankoh. Maandenlang voetbalden we regelmatig op het pleintje. De broers Sankoh konden echt heel goed voetballen, maar ze speelden nog niet bij een voetbalclub. Het volgende jaar zagen we de broers opeens bij Vredenburch”.

Hoogtepunt
Mo denkt nog vaak terug aan zijn periode bij de E1 van Vredenburch. Volgens hem was dit een geweldig seizoen met een spannende competitie waarin het team net geen kampioen werd. Hoogtepunt van het seizoen was het Eurosportring Toernooi in het Brabantse Schijndel waar de finale werd gehaald. Een jaar later speelden de broers mee met het straatvoetbaltoernooi van Danone. Het eerste jaar werd de landelijke finale gehaald en een jaar later werd het Danone team met Mo Sankoh zelfs derde op het WK in Marokko. Het duurde niet lang voordat Sparta de beide broers had opgepikt. Meer dan tien jaar later heeft de broer van Sven nog steeds contact met Mo en Abdul die op hun beurt hun buurtjongens zeker niet zijn vergeten. Gedurende het afgelopen seizoen gaf Mo vaak kaartjes van Vitesse aan de broer van Sven. “Mo is een zeer bescheiden jongen die nooit naast zijn schoenen zal gaan lopen”, aldus zijn vroegere clubgenoot.