“Het is inmiddels 3 weken geleden dat ik de Rotterdam Marathon liep en ik ben eindelijk een beetje bekomen van alle aandacht. Ik heb zelfs een mooie brief gekregen van burgemeester van Arnhem Ahmed Marcouch”, zegt de Rijswijkse Anne Luijten in haar nieuwste column.

“Daarin nodigde hij me uit voor een huldiging op het stadhuis. Onder het toeziend oog van dierbare vrienden, collega’s, wethouders en familieleden reikte hij me anderhalve week geleden een ‘Arnhems Meisje’ uit, een bijzondere lokale onderscheiding. En nog steeds word ik vrijwel elke dag wel door iemand gefeliciteerd. Heel leuk om te zien dat zoveel mensen gekeken en meegeleefd hebben.

Het leek me leuk om jullie in deze blog mee te nemen in het herstel van de wedstrijd. Hoe is dat verlopen? En hoe ging het herstel in vergelijking met mijn allereerste marathon, een jaar eerder?

De dag na de wedstrijd had ik vrij genomen en ben ik lekker met mijn vriend naar de sauna gegaan. Ik kon me van vorig jaar herinneren dat ik me de eerste twee dagen nogal brak voelde, maar dat viel dit keer wel mee. En ik had eigenlijk ook weinig spierpijn. Ik kon bijvoorbeeld vanaf maandag weer zonder problemen de trap op en af. Op donderdag heb ik mijn eerste rondje weer gelopen en vanaf daar heb ik het hardlopen weer opgebouwd. Dat klinkt misschien wel erg snel, maar voor mijn lichaam was het ook wel belangrijk om redelijk snel weer wat te gaan doen. Ik heb enkele jaren last gehad van een steeds terugkerende pijnlijke achillespees en weet inmiddels dat die pees vooral gebaat is bij regelmaat: iets te lang niks doen, en dan gaat de pees gelijk weer tegensputteren als ik probeer op te bouwen.

In week 2 deed ik, net als vorig jaar, alweer een lichte training op de atletiekbaan, een bostraining op zaterdag en een lange duurloop (100 minuten). In die week leek ik even wat in de pees te voelen, maar gelukkig bleek het vooral te gaan om een stijve kuit en was er (nog) niks aan de hand met de pees. Dankzij een massage door de fysiotherapeut was de kuit snel weer soepel en daarmee leek alles weer onder controle.

Afgelopen woensdag (week 3 na de marathon) had ik echt weer een serieuze training op het programma staan: 4×1600 meter op 10 kilometer doeltempo gevolgd door 6×300 meter. Ook dit is vergelijkbaar met vorig jaar. Deze week is ook mijn kilometeromvang weer ouderwets hoog.

Komende woensdag (week 4) staat er ook weer een flinke training op het programma: 8×1000 meter. Vorig jaar liep ik tijdens de baantraining in week 4 de sterren van de hemel. De familie van mijn (Amerikaanse) vriend was toen op bezoek en we hadden maandag en dinsdag gewandeld in de Ardennen (+ 2 duurloopjes door mij). Ook op woensdag hadden we nog een paar uur gewandeld.  Daarna reden we in de auto terug en was ik net op tijd in Arnhem voor de baantraining. Ik moest toen op 4 mei (de marathon viel toen een week eerder), 2×2.000 meter + 6×400 meter op de atletiekbaan en kon maar doorgaan. Topvorm! Alleen… 4 dagen later had ik een pijnlijke keel en nog enkele dagen later lag ik ziek op bed. Toen begon het aanklooien. Ik heb nog wel geprobeerd mijn baanseizoen te starten, maar kwam tijdens de Next Generation Athletics in Nijmegen op een 5.000m echt niet vooruit. Pas half juni, na een bloedtest via de huisarts, volgde de verklaring: het was geen gewone verkoudheid of griepje geweest, maar de ziekte van Pfeiffer.  Ik was al eerder naar de huisarts gegaan omdat de keelpijn wel erg lang bleef aanhouden, maar toen werd ik gewoon weer naar huis gestuurd met de mededeling dat het een verkoudheidje was. Toen voelde ik me flink stom! Maar als topsporter voel je je lichaam natuurlijk meestal wel goed aan. En toen ik even later ook nog gekke bultjes kreeg op mijn lichaam en toch maar weer naar de huisarts ging, bleek uit een bloedtest dat ik Pfeiffer gehad had. Maar inmiddels had ik wel een heel baanseizoen en drie Nederlands Kampioenschappen gemist…!

Zo zie je maar weer, je weet nooit wanneer je een ziekte of blessure oploopt. Voor nu geniet ik daarom extra van de mooie trainingen en het maken van nieuwe doelen. Laten we hopen dat ik dit jaar wel een mooi baanseizoen kan draaien! Te beginnen met over twee weken. Ik ben namelijk uitgenodigd door ON X Indie Runner om met een mooi groepje Nederlandse atleten naar Londen af te reizen. Daar maak ik tijdens de ‘ON Night of the 10.000m PBs’ mijn debuut op de 10.000 meter op de atletiekbaan. Spannend!”