12 mei 2022 verhuisden mijn man en ik vanuit Den Haag naar de duurzame wijk Sion in Rijswijk Buiten. Een weloverwogen keuze, want na 14 jaar als gezin (met onze 3 dochters) in een rijksmonumentaal herenhuis uit 1900 aan een heel drukke verkeersweg gewoond te hebben, waren we toe aan een nieuwe stap.

Onze 3 dochters waren inmiddels het huis uit en wij hadden behoefte aan een rustigere en groene woonomgeving en zo kwamen wij terecht in de wijk Sion. Wij hadden stap A (de verhuizing) gezet, maar hoe zet je stap B (de inburgering)? 14 jaar geleden ging dat – wat mijzelf betreft – razendsnel, want ik woonde nog maar 2 jaar in Den Haag, toen ik in de gemeenteraad kwam. Een betere en snellere inburgercursus kan je niet krijgen.

Toen wij vorig jaar in Rijswijk kwamen wonen, was die optie niet aan de orde (vooropgesteld, dat ik die ambitie nog een keer gehad zou hebben), want de gemeenteraadsverkiezingen waren immers net geweest. Hoe raak je dan op de hoogte van wat er speelt in je nieuwe woonomgeving? We hadden geluk, dat we in mei verhuisden, want nadat de dozen waren uitgepakt, kon ik meteen lekker aan de wandel. Wandelen is één van mijn hobby’s en het was heerlijk om alvast op die manier de nieuwe woonomgeving te verkennen. Al wandelend kom je dingen tegen om je over te verwonderen, te bewonderen, je af te vragen of je aan te ergeren (dat kan soms ook) en zo nu en dan, raak je ook spontaan met iemand in gesprek.

Al wandelend vind ik het ook heel leuk om foto’s te maken van dingen die mij onderweg opvallen en dat kan echt van alles zijn (cultuurhistorisch erfgoed, flora, fauna, grappige dingen). Meestal plaats ik daar dan ook een berichtje over op FB en daarom werd ik gevraagd of ik voor InRijswijk zo nu en dan een column zou willen schrijven over mijn ‘inburgering’. Wat ook helpt bij je inburgering, is dat je naar diverse (netwerk)bijeenkomsten gaat. Zo kreeg ik onlangs een uitnodiging voor een netwerklunch op 8 maart (Internationale Vrouwendag) met als thema ‘Onbeperkt leefbaar’ in wijkcentrum Stervoorde. Deze netwerklunch is georganiseerd voor en door vrouwen in Rijswijk. Tijdens de bijeenkomst werd stilgestaan bij wat bereikt is en wat er nog moet gebeuren m.b.t. vrouwenrechten en veiligheid.

Het programma zag er als volgt uit:
• Welkom en poëzie
• Voorgerecht met muziek en een modeshow (dol op wol)
• Presentaties en verhalen van de vrouwen uit Rijswijk
• Hoofdgerecht met muziek en modeshow (cultureel)
• Burgemeester Huri Sahin opende de dialoog over het thema veiligheid
• Feest

Alle deelnemers (150 aanmeldingen) werden warm welkom geheten door Rochelle Heerema (één van de organisatoren) en vrijwilliger Ahmad, die complimenten uitdeelde op kleine briefjes (op mijn briefje stond ‘Blij dat je in mijn team zit’). De zaal stroomde al snel vol en het was heel leuk om te zien, dat het een gemêleerd gezelschap was: van jonge meisjes tot oude(re) dames met diverse nationaliteiten en achtergronden en o ja, ook nog een paar heren. Voordat het officiële programma begon, kon je eerst nog even een kijkje nemen bij verschillende informatietafels en raakte ik in gesprek met de Iraanse schrijfster en dichteres Erfan Nazarahari. Zij had verschillende gedichten geschreven in relatie tot het thema vrijheid en zij droeg het gedicht ‘Paspoort’ voor bij de opening van het programma. Dagvoorzitter Frans Limbertie ging vervolgens in gesprek met Mieke Ruigrok (directeur Welzijn Rijswijk) en Almaz Tesfagerges (Vluchtelingen Welzijn). Mieke Ruigrok vatte het welzijnswerk als volgt bondig samen: ”Een onsje welzijn, voorkomt een kilo zorg”.

Daarna volgde de 1e modeshow ‘Dol op Wol’. Het volgende programmaonderdeel bestond uit presentaties en verhalen van vrouwen uit Rijswijk. Trainer en theatermaker Sylvia Bos gaf een toelichting op het project ‘Vrijheid in Beeld’ en de volgende vier vrouwen gaven aan wat vrijheid voor hen betekende: Yamal: Vrijheid Syrië versus vrijheid in Nederland, Amal: Een vrouw die weet wat vrijheid is, Zina: De man is de baas en Nadia: klein en groot. De 2e modeshow begon met o.m. een dame in een Surinaams-Hindoestaanse jurk en een dame in een allesverhullende boerka, die bij wijze van statement werd uitgetrokken.

Burgemeester Huri Sahin opende vervolgens de dialoog over het thema ‘veiligheid en huiselijk geweld’. Overigens moet er wat mij betreft een andere benaming komen voor het begrip ‘Huiselijk Geweld’, want er is helemaal niets huiselijks aan geweld. Burgemeester Sahin gaf desgevraagd aan, dat hier meer onderzoek naar moet worden verricht, want daar geven de cijfers zeker aanleiding toe. Het feest tenslotte kon ik helaas niet meer meemaken, want ik moest weg voor een andere afspraak, maar dat de Vrouwendag in een behoefte voorzag, was zeker!

Redactie: Catharina Abels