Heb jij ook wel eens zoiets van: hoe zou het met die man of vrouw zijn? Het zijn de mensen die wat betekend hebben voor Rijswijk en daarbuiten, maar ook nog wel een bijdrage leveren zonder het te weten.

Wij zoeken ze op in de rubriek: ‘Hoe is het eigenlijk met……….’ Weet je ook iemand waarvan je graag zou willen weten hoe het met diegene eigenlijk gaat, laat het dan de redactie weten op redactie@inrijswijk.com of op Facebook. Ditmaal Rijswijker Davo van Peursen.

Hoe is het met jou en je gezin?
Davo:”Ik kan daar lang over nadenken en zou daar urenlang op kunnen antwoorden. De kortste versie van m’n antwoord: Goed. We hebben een dak boven ons hoofd, dagelijks voldoende te eten, we hebben allemaal een betrekkelijk goede gezondheid en ik heb een boeiende baan. Dat alles bij elkaar is reden tot dankbaarheid. De ‘gewone, goede dingen’ zijn zeker geen vanzelfsprekendheid. In een wereld waarin zoveel mensen dakloos zijn, honger hebben of lichamelijk lijden ervaren, voel ik mij een bevoorrecht mens. Zoals een van m’n favoriete songs zegt: 10.000 reasons for my heart to sing.”

Mogen we stellen dat muziek en geloof dagelijks een rol spelen in jouw leven?
“Toen ik 8 jaar werd ging op muziekles. Sindsdien is muziek mijn leven geworden. Eerst als hobby. Later volgde ik een aantal opleidingen aan het conservatorium in Den Haag. In 1990 kwam ik als dienstweigeraar terecht bij muziekuitgeverij Donemus en daar kon ik blijven werken. Inmiddels mag ik 10 directeur zijn van dit fantastische bedrijf en ben ik daarnaast ook directeur van de branchevereniging van music publishers. Dat brengt mij in contact met componisten en anderen die actief zijn in de cultuursector en muziekindustrie. Daardoor heb ik een uitgebreid internationaal netwerk. Ik woon regelmatig prachtige concerten bij. Muziek blijft mijn hobby, maar ook mijn dagelijks werk. Beter kan niet.”

Geloof
“Ook het geloof in God speelt een belangrijke rol in mijn leven. Ik ervaar dat als de basis van mijn bestaan. Het inspireert elke dag opnieuw. Dat is van jongs af aan zo geweest. Ik ben betrokken bij de gemeente in de Hofrustkapel. Een actieve geloofsgemeenschap waarin de beleving samengaat met de praktijk. Ik draag daar ook mijn steentje bij aan de muziek.”

Je hebt daarnaast ook nog eens tijd voor ‘SchuldHulpMaatje’ als vrijwilliger. Waarom is dat zo belangrijk?
“Een aantal jaren geleden hebben de Rijswijkse kerken besloten om een plaatselijk afdeling vanuit het landelijke netwerk, op te zetten in Rijswijk. Vrijwilligers ontvangen een opleiding, worden gecertificeerd en worden gekoppeld aan hulpvragers. Dit alles onder de begeleiding van 2 coördinatoren. Ik mag voorzitter zijn van deze plaatselijke stichting. Het liefst zou je zien dat dit werk volledig overbodig was. Maar het tegendeel is waar: De toestroom van hulpvragers neemt alleen maar toe. Ook in Rijswijk zijn veel mensen met zorgen, complexe problemen en grote financiële uitdagingen. Wij willen mensen weer grip laten krijgen op hun situatie, zodat ze de post weer durven te openen, een overzicht hebben van inkomsten en uitgaven en de juiste stappen kunnen zetten. We werken goed samen met gemeentelijke instanties zoals wijkteams, het Financieel Servicepunt. Er is vaak schroom om over de eigen problemen te praten. SchuldHulpMaatje wil laagdrempelig, maar wel deskundig deze mensen helpen.”

Zit andere mensen helpen in je bloed en hoe belangrijk is dat voor je?
“Het helpen van anderen is voor mij vanzelfsprekend. Als je jezelf gezegend voelt, dan doe je graag iets terug voor anderen die het minder goed getroffen hebben. Een intrinsieke motivatie om je in te zetten voor je naaste. Gelukkig staan veel mensen op eenzelfde manier in het leven. Zowel in mijn kerk als bij vrijwilligersorganisaties zijn veel mensen die zich inzetten voor anderen. Zonder die inzet, die hulp, zou de samenleving een stuk schraler zijn. We hebben elkaar nodig. Zeker in deze tijd.”

We zien veel prachtige natuurfoto’s van jou op facebook, wat doet het met jou en zien wij mensen dat nog wel?
“Mijn dagen kunnen best hectisch zijn. Ik hou veel ballen in de lucht. Daarom probeer ik ook mijn momenten van rust te vinden. Voor mij zijn dat ochtendwandelingen met mijn hondjes. Meestal in het Elsenburgerbos of Overvoorde, een plek waar honden heerlijk los kunnen lopen. Als ik dan om mij heen kijk, word ik steeds weer geraakt door de schoonheid in de natuur. De dauw op weilanden, de opkomende zon door de bomen, een bloem, of blaadje. Geen dag is hetzelfde. De wolken, het zonlicht, de kleuren. Ik blijf mij daarover verwonderen. Met m’n mobiel leg ik graag die mooie momenten vast en soms deel ik die met anderen. Er valt zoveel moois te genieten, zelfs in je eigen stad.”

Hoe zie jij de toekomst van het geloof en de kerken in Rijswijk?
“In geloofsgemeenschappen vind je de samenleving in compacte vorm terug. Oud en jong, rijk en arm. In de laatste jaren worden kerken ook steeds kleurrijker. Mensen uit Iran, Irak, uit China, uit Oekraïne, van de Antillen en uit Afrika. De kerk is meer dan ooit een boeiende verzameling van mensen uit zeer diverse culturen. De landelijke trend geeft aan dat steeds minder mensen zichzelf gelovig noemen en naar een kerk gaan. Maar er zijn ook tal van kansen. Er is behoefte aan zingeving, maar ook aan een warme omgeving en betekenisvolle vriendschappen. In een gefragmenteerde en geïndividualiseerde samenleving kan een kerk mensen verbinden vanuit een gezamenlijke geloofsbeleving. Ook in de toekomst zullen kerken een belangrijke rol in de samenleving vervullen.

Wat wil je nog kwijt?
”Wat is Rijswijk toch een mooie stad!”

Redactie: René Marquard