Heb jij ook wel eens zoiets van: hoe zou het met die man of vrouw zijn? Het zijn de mensen die wat betekend hebben voor Rijswijk en daarbuiten, maar ook nog wel een bijdrage leveren zonder het te weten!!

Wij zoeken ze op in de rubriek: ‘Hoe is het eigenlijk met……….’ Weet je ook iemand waarvan je graag zou willen weten hoe het met diegene eigenlijk gaat, laat het dan de redactie weten op redactie@inrijswijk.com of op Facebook. Ditmaal Fred Berendse. voormalig directeur van de Godfried Bomansschool in Rijswijk.

Fred, we kennen jou als voormalig directeur van de Godfried Bomansschool en bestuurslid van de Godfried Bomans Genootschap. Hoe is het met je?
Fred: ”Toen ik met pensioen ging had ik allerlei plannen, maar door de corona vielen die in het water. Net toen het nog kon, ben ik in Japan geweest. Een onvergetelijke reis. En ik ben net terug van een mooie tocht door Sicilië. Daarnaast probeer ik fit te blijven door naar de sportschool en het zwembad te gaan. Ook help ik een paar mensen de Nederlandse taal te leren. Inmiddels heb ik boekjes geschreven over mijn familie en het Godfried Bomans Genootschap. Voor dat Genootschap maak ik het verenigingsblad, podcasts en filmpjes. En af en toe mag ik hier en daar in het land over Godfried Bomans komen vertellen. Pas heb ik nog gesproken bij het tweede Godfried Bomans Schaaktoernooi in Vogelenzang.”

Hoeveel jaar ben je directeur geweest bij de Godfried Bomansschool in Rijswijk en hoe kijk je terug op die tijd?
“Ik heb 37 jaar op de Godfried Bomansschool gewerkt, waarvan tien jaar als directeur. Dat ik daar zo lang heb gewerkt, betekent dat ik het daar wel naar mijn zin had. Geen enkele dag was hetzelfde. Elke dag gebeurde er wel iets leuks, ontroerends of onverwachts. Er waren ook spannende tijden, zoals de verbouw van het gebouw. De grote brand heb ik net niet meer meegemaakt, maar het voelde alsof mijn verleden in rook opging. Wat blijft zijn de mooie herinneringen, zoals de projecten die we deden en de musicals die we maakten.”

Je bent wel bezig met het schrijven van een boekje over de Godfried Bomansschool.
“Volgend jaar viert de Bomansschool zijn 50ste verjaardag. Over die halve eeuw wil ik een boekje schrijven met herinneringen en foto’s van leerlingen, ouders en leerkrachten. Vooral van de laatste jaren sinds de brand en in de nieuwbouw zoek ik nog verhalen en foto’s. Wie mij daaraan kan helpen kan contact met me opnemen via school@godfriedbomans.nl”

Jij hebt een grote bewondering voor Godfried Bomans, kun jij uitleggen wie dat was voor degenen die dat niet weten en vanwaar de bewondering voor Bomans?
”Godfried Bomans was in de jaren vijftig en zestig de bekendste schrijver van Nederland en Vlaanderen. Hij was een fenomeen. Dat kwam niet alleen door wat hij schreef, maar ook door zijn optreden voor radio en televisie. Hij is nu in de vergetelheid geraakt, maar regelmatig duikt zijn naam nog op. In de coronatijd werd zijn eenzaam verblijf op Rottumerplaat aangehaald als voorbeeld van isolement. En onlangs zijn sprookjes van hem opnieuw uitgegeven met prachtige illustraties van Thé Tjong-Khing. Ook zijn citaten zie je regelmatig in boeken en kranten, zoals: Humor is overwonnen droefheid, of: Schrijven is schrappen.”

In 1972 vlak na de dood van Bomans is er een Godfried Bomans Genootschap opgericht waarvan jij de voorzitter bent, wat is het doel van het genootschap?
“Het doel van het Genootschap is mensen die inspiratie en plezier van Bomans krijgen bij elkaar te brengen. Ook wil het belangstellenden informeren over deze bijzondere man. Daarvoor geeft het genootschap twee keer per jaar het blad Godfried uit, komt het twee keer per jaar bij elkaar, maakt het podcasts en Youtube-filmpjes en houdt het een website (www.godfriedbomans.nl) en een Facebookpagina bij.”

Wat wil je nog kwijt?
“Heel grappig vind ik het als ik op straat nog steeds door oud-leerlingen en -ouders wordt aangesproken als meester Berendse. Dan worden herinneringen opgehaald, maar ik wil graag weten hoe het ze na de basisschool is vergaan. Met sommigen heb ik nog regelmatig contact via e-mail of Facebook.”