De Rijswijkse Marinka Koornneef ging dinsdag in Nijmegen vroeg van start om vier dagen lang elke dag 40 kilometer te lopen. InRijswijk volgt haar op de voet (met de 4daagse app).Hoe verging het haar tijdens de tweede dag van het grootste wandelspektakel van Nederland?

“4.50 uur de deur uit naar de start.
Vandaag de dag waar ik het meeste tegenop zag. In mijn beleving van lang geleden was het saai, kwam er geen eind aan de lange lanen met bomen, weinig dorpen en een lang stoffig zandpad.
Nou viel dat even mee.
In de vroege start heb je iets meer ruimte om in je eigen tempo te komen al snel liep ik tussen de 50 kilometerlopers en veel legerkorpsen die een heerlijk tempo liepen. Tot ze op ieder hun eigen plek afsplitsen toen kwam ik erachter dat er nog maar een klein clubje 40 km lopers was.
Zandpad was niet stoffig, lange lanen waren gevuld met toeschouwers en heel veel muziek.
Voor ik het wist was ik al over de helft. Ik liep zo lekker dat ik de overige 20 kilometer twijfelde om te rusten. Uiteindelijk op 8 kilometer voor het einde toch nog even gerust. Mijn benen gestrekt, gegeten en gedronken.
Hier had ik achteraf wel spijt van, als je na zo’n lange afstand weer gaat lopen zijn al je spieren stijf. Het duurt weer even voor je een tempo hebt.
De kinderen aan de kant die klaar staan om high fives uit te delen gaven me ineens m’n energie terug.
Ik liep op met een meneer die er helemaal doorheen zat, hij kwam naast me lopen en zei “op dit tempo moet ik meelopen” dus met gezellig wat kletsen en een overheerlijk ijsje die ze stonden uit te delen wandelden we ineens Nijmegen binnen en ja als je eenmaal de feesttenten doorloopt en langs alle toeschouwers loopt dan kun je alles aan.
Na afloop hebben we met een groepje individuele wandelaars wat gedronken en geproost op het alleen wandelen!
Hoe ik me na 80 kilometer voel? Mijn lijf is moe, mijn spieren zijn stijf, mijn tenen gevoelig, een mini blaar (hier zat preventief al een blarenpleister op in verband met drukpijn)
Mijn schouderblessure is aan het zeuren maar vandaag heb ik een paar kilometer naast een mevrouw gelopen die met kanker de 40 kilometer mee loopt. Als zij over de finish komt moet ze dagelijks naar het Radboud. Dus ik klaag zeker niet, ik pak een lekkere warme douche en straks nog even bij de finish kijken om te kijken naar de binnenkomst van de laatste van vandaag.”

Marinka Koornneef