Ruim tweehonderd jaar Haagse/Rijswijkse sportgeschiedenis op één foto. Loek van Driel (78), Jacques Smit (80) en Hudson John (81), van links naar rechts op de foto, waren woensdagochtend te gast bij het altijd gezellige koffieochtendje in de kantine van RVC Celeritas in het Sportpark Prinses Irene. Genoeg stof om over te praten met deze sportieve kanjers op de koffie. Rijswijker Loek van Driel haalde herinneringen op aan zijn tijd als scout bij zowel ADO als FC Utrecht. Als elftalleider werkte Van Driel met Hans Kraay senior, Co Adriaanse en Rob Baan. Nog maar nauwelijks in het Zuiderpark begonnen als elftalleider kreeg hij van de Noorse aankoop Roger Albertsen al gauw de bijnaam ‘Loekie Luck’, want de zeges werden toen aaneen geregen. In de tijd dat Amsterdammer Dé Stoop het bij ADO voor het zeggen had was Van Driel bestuurslid technische zaken.

De in Aruba geboren en in Den Haag woonachtige Hudson John is één van de iconen van het Nederlandse honkbal, in de tijd dat deze uit Amerika overgewaaide sport in ons land nog duizenden toeschouwers trok. Eerste honkman en veelvuldig international John heeft zijn naam als speler en als coach aan vele prominente Nederlandse topclubs verbonden waaronder Neptunus, Sparta, Feyenoord, en Kinheim. In Den Haag was de levende legende werkzaam bij ADO, Storks en Celeritas honkbal, waar hij zijn lange en indrukwekkende loopbaan afsloot.

Jacques Smit, de immer bescheiden en sympathieke oud-voetballer van ADO, is nog steeds niet uitgepraat over zijn grote leermeester trainer, de Oostenrijker Ernst Happel, die hij nog altijd bewondert. Grote teleurstelling in de voetballoopbaan van de alweer vele jaren in Rijswijk tegenover het sportpark wonende geboren Hagenaar, was het wegens een blessure niet met de selectie mee kunnen gaan naar Amerika in de ‘love’ zomer van 1967 om daar met ADO het toen nog weinig populaire voetbal te promoten. Verdediger ‘Sjakie’, immer in gezelschap van zijn vrouw Wil, is altijd semiprof gebleven, speelde in totaal 101 competitiewedstrijden voor ADO, scoorde één keer en moest vanwege een slopende dijbeenblessure zijn voetbalschoenen aan de wilgen hangen. Tegenwoordig is Smit een fanatieke ‘walking’ voetballer.

Natuurlijk werd tussen het nuttigen van de paaseieren en jodenkoeken ook aan de goede verrichtingen van het huidige vlaggenschip van Celeritas niet voorbij gegaan. Met zaterdag de belangrijke uitwedstrijd tegen Graaf Willem VAC op het programma, gevolgd door de absolute topper tegen Oliveo in Pijnacker, staan er belangrijke weken te wachten voor het elftal van coach Dennis Young, momenteel lijstaanvoerder in de vierde klasse E. De fanatieke volgers van Celeritas in de kantine, waarvan sommigen hun clubliefde tonen met het dragen van de clubsjaal, zijn er alles behalve gerust op. Het elftal is momenteel niet in topvorm, ontsnapte afgelopen zaterdag maar ternauwernood aan een afgang tegen laagvlieger Semper Altius met een winnende treffer in extra tijd, en dan waart ook nog eens het blessurespook rond. Dat zelfs sommigen van deze die-hard Celeritas supporters de vrees uitspraken dat een kampioenschap er voor hun cluppie dit seizoen niet inzit, deed niets af een wederom weer geslaagde en gezellige ochtend over sport lullen met heel veel koffie.