De in Rijswijk opgegroeide Anne Luijten is inmiddels uitgegroeid tot een toplangeafstandloopster die het harde werk niet schuwt. Ze neemt ons mee in haar dagelijkse beslommeringen die veelal in het teken staan van het hardlopen.

“Ruim 3 weken geleden schreef ik dat ik een halve marathon zou lopen. Inmiddels zijn we alweer twee halve marathons en een crosswedstrijd verder! Ik neem jullie even mee:

Kerstloop Dronten
Die eerste halve marathon – de Kerstloop in Dronten – ging niet zoals gehoopt. Ik werd de donderdag ervoor wakker met keelpijn. Direct gas terug genomen in trainingen en op zondagochtend was de keelpijn weg, dus toch gelopen. Ik voelde me niet ziek tijdens de wedstrijd, maar goed ging het absoluut niet. En dan is een 21 kilometer lang! Zo’n wedstrijd is altijd een behoorlijke aanslag op je lichaam, dus enkele dagen later werd ik alsnog ziek. Snotteren en een beetje koorts. Balen.

Sylvestercross Soest
Bij de Sylvestercross in Soest twee weken later merkte ik wederom dat ik niet in vorm was en inmiddels gewoon te veel (interval)trainingen gemist had. Ik heb gevochten voor wat ik waard was, maar mistte gewoon topvorm door de gemiste trainingsarbeid. De snelle dames liepen al direct bij me weg en ik werd 9e. Niet waar ik voor was gekomen, wel beter dan in Dronten.

Halve Marathon van Egmond
Eigenlijk was na deze twee wedstrijden wel duidelijk dat ik gewoon een goede trainingsperiode nodig had alvorens weer aan wedstrijden te denken. Maar ja, ik stond ingeschreven voor de Halve van Egmond en wilde die toch wel heel graag lopen… Het is een echte klassieker en ik stond er nog nooit eerder aan de start. Mijn coach en ik kwamen tot een compromis: wel lopen, maar geen gas terug van te voren. Dus gewoon doortrainen, lekker kilometers maken, en in plaats van een intervaltraining de wedstrijd.
De dag van tevoren mocht ik al in het hotel. Bij grote wedstrijden wordt de topatleten soms zo’n overnachting aangeboden. Heel fijn, want dan hoef je de dag van de race niet meer te reizen. En het is ook altijd erg gezellig om bij te praten met de andere aanwezige atleten!

Op zondag om 12.16 uur klonk het startschot. Althans, voor de vrouwen senioren: de mannen hadden ruim 9 minuten achterstand (het verschil tussen beide parcoursrecords). Er stond windkracht 5 tegen op het strand en ik had al gehoord dat het dan vaak heel langzaam gaat, omdat niemand aan kop wil lopen. Nou, ik liep al na 50 meter aan kop! Ik dacht dat het pas op het strand rustig zou gaan, niet dus…
Het was eigenlijk wel behoorlijk grappig. Daar liep ik dan, een kudde vrouwen achter me aan, lekker schuilend achter mijn 1.84 meter lange lijf. Natuurlijk ging ik af en toe expres langzamer lopen of stapte opzij. Soms nam er iemand over maar meestal ging het dan nog langzamer en kwam ik vanzelf weer aan kop te lopen. Tja, ik kon er wel om lachen. Het ging ondertussen zo langzaam dat ik überhaupt niet het idee had dat ik veel energie verspilde. Toen ging Andrea Deelstra (die al twee maal deelnam aan de Olympische Spelen) ervandoor, rond kilometer 4. Ik twijfelde, te lang. Het tempo ging nog verder omlaag. Toen vond ik het mooi geweest en ging ik in de achtervolging. Bij kilometer 7, de strandafgang, had ik het gat teruggebracht tot minder dan 10 seconden. De rest zat inmiddels op anderhalve minuut, want zonder Andrea en mij in de groep waren ze blijkbaar nog langzamer gaan lopen.

Toch jammer dat ik het gat niet helemaal dicht had kunnen lopen, want in de heuveltjes en bochtjes na het strand liep Andrea verder uit. Rond 12 kilometer kwamen de twee favorieten langs (Nienke zou winnen, Jill moest helaas uitstappen) en rond 18 kilometer werd ik nogmaals ingehaald. Een 4e plek toch, terwijl ik als 2de van het strand kwam. En toch… Omdat ik nu in niet zo’n goede vorm steek denk ik niet dat ik hoger was geëindigd dan een 4e plek als ik wel in de groep was blijven hangen. Op het vlakke stuk met meewind op de terugweg merkte ik gewoon dat ik niet zo’n snelle kilometertijden kon lopen als wanneer ik wel in vorm ben. Kortom, het was een waar spektakel en ik ben tevreden! (Maar nu is het toch wel echt tijd om een keer bij zo’n nationale wedstrijd op dat podium te eindigen…)

Kijk hier naar de Halve Marathon van Egmond.