Een gouden toekomst als voetbalprof leek voor hem in het verschiet. Maar in plaats van de spitsen van de tegenstander te slopen is John Bos (31) nu breker van metaal en oud ijzer. Vanwege een aangeboren hartafwijking, waardoor het niet mogelijk was topsport op een veilige en verantwoorde manier uit te oefenen, was John Bos genoodzaakt in 2008 op jonge leeftijd een punt achter zijn voetballoopbaan te zetten. “Het is nu al een paar jaar oud ijzer in plaats van gouden bergen voor mij” aldus Bos die desondanks uiterst gelukkig is met zijn nieuwe leven in de metaalrecycling. “Dit is mijn droombaan”.
Kampioensmedaille
Mocht Feyenoord er woensdag in slagen de eerste editie van de nieuwe Europese voetbalcompetitie, de UEFA Europa Conference League, winnend tegen AS Roma af te sluiten, dan ontvangt de Oostenrijkse centrale verdediger Gernot Trauner de kampioensmedaille en niet Hagenees John Bos, ervan uitgaande dat Bos tussentijds de gouden bergen niet in het buitenland had opgezocht. Tijdens zijn kortstondige loopbaan in de succesvolle eerste jaars B-junioren van Feyenoord rammelde Arsenal tijdens het befaamde internationale jeugdtoernooi in Tiel al aan de deur. Voor vijfduizend toeschouwers blonk Bos uit in de junior editie van ‘de klassieker’ tegen Ajax, en dat was de Londense delegatie bepaald niet ontgaan.
Feyenoord
“Als kleine jongen bij het toenmalige Loosduinen kon ik eigenlijk helemaal niet voetballen, ik liep de andere jongens alleen maar in de weg, ik mocht daarom eigenlijk alleen maar keepen.Toen ik daarna naar Quick Steps ging, begon ik voetbal pas echt leuk te vinden. Na Quick Steps kwam ik in Rijswijk terecht op het Sportpark Prinses Irene bij Kranenburg dat later met RVC Rijswijk fuseerde tot Haaglandia, waar Melbi Raboen hoofd opleidingen was” aldus Bos vanuit zijn kantoor aan de Westvlietweg met uitzicht op de werkplek van zijn bedrijf. Er was onder meer belangstelling van ADO, Excelsior, Ajax en Feyenoord en het was Raboen, de onlangs op 74-jarige leeftijd overleden voetbalgoeroe die wegens zijn ongezouten commentaar de bijnaam ‘de Johan Derksen van het Haagse voetbal’ kreeg, die Bos adviseerde voor Feyenoord te kiezen.
Bos: “Met ADO had ik toen en heb ik nu nog steeds niets. Bij Feyenoord is veel meer sfeer, dat maakte het allemaal veel leuker. Maar vooral, bij ADO boden ze mij toen een plekje in de B2 aan, bij Feyenoord kwam ik gelijk in het eerste van de B-junioren”. Bos volgde het advies van Raboen op en werd op 15-jarige leeftijd in de zomer van 2006 in de Maasstad onderdeel van een gouden lichting met spelers als Jordy Clasie, Leroy Fer, Kaj Ramsteijn, Bart Schenkeveld, Jeffrey Bruma, met als keeper Konstantinos Lampron, onder leiding van de gelauwerde trainer Cor Adriaanse en met oud-Hagenaar Stanley Brard als hoofd jeugdopleiding. Als voorstopper afkomstig van een amateurteam, verdreef Bos Jeffrey Bruma naar de reservebank. Geen wonder dat deze selectie, voor wie verliezen bijna ondenkbaar was, met Bos de nationale titel bij de B-junioren in 2007 voor zich opeiste. Ook de bekerfinale in deze jeugdcategorie viel ten prooi aan de Rotterdammers, wellicht de beste lichting ooit van de Kuipbewoners. Ondanks zijn sobere manier van voetballen, balletje afpakken en doorschuiven naar een vrijstaande speler, en vooral geen trucs uithalen, maar wel altijd de beuk erin, hield Bos zich als een echte ijzervreter goed staande in dit sterrenensemble.
Flauw vallen
Bos combineerde zijn dagen op trainingscomplex Varkenoord met het onderwijs aan het Thorbecke Voortgezet Onderwijs. “Ik nam ’s ochtends op Hollands Spoor de trein van 1 over zeven naar Rotterdam en was ’s avonds om half zeven uur pas weer thuis” kijkt Bos terug op zijn tijd als grote belofte in Rotterdam-Zuid. In Rijswijk, toen hij nog voor Haaglandia uitkwam, kampte Bos al met hartproblemen, met als gevolg dat hij twee keer knock-out ging. Eenmaal bij Feyenoord viel Bos een paar keer flauw tijdens de warming up voorafgaande aan een wedstrijd. Met een ander topsportcultuur dan Bos in Rijswijk gewend was, werden zijn hartproblemen bij Feyenoord ‘levensgevaarlijk’ genoemd waardoor hij genoodzaakt was zijn topsportcarrière te beëindigen. “Kort maar krachtig” kijkt Bos terug op de droom die al na één seizoen Feyenoord uiteen spatte. “Natuurlijk was ik heel verdrietig toen ik hoorde dat ik moest stoppen, maar zulke dingen gebeuren nu eenmaal. Ik zal mij wel mijn hele leven blijven afvragen hoe het was gelopen als ik dit niet had meegemaakt”.
Houtwijk
In 2011 is Bos begonnen met JOBO Metaal, de familie Bos is al drie generaties actief op de oud ijzer en metaalmarkt. Met zijn collega’s haalt hij oud-ijzer en metalen op bij bedrijven en particulieren in de Haagse regio en verricht hij daarnaast ook diverse sloop- en demontagewerkzaamheden Hard werken, zes dagen in de week, maar, zo laat hij enthousiast weten, het is werk dat hem ligt. En na corona gaat het met zijn bedrijf allee maar beter omdat veel particulieren en bedrijven aan het opruimen zijn. Het bezoeken van wedstrijden bij Feyenoord, waar de contacten van destijds toch al zijn verwaterd, beperkt zich tot één, hooguit twee keer per seizoen. Voetballen op lager en dus verantwoord niveau, doet hij nog wel, bij SV Houtwijk in de tweede klas bij de zaterdag amateurs, maar van te voren weet hij nog niet eens tegen welke club hij moet spelen. Woensdagavond zit hij wel voor de televisie wanneer de club, waar hij ooit een gouden toekomst in het vizier had, het opneemt tegen het AS Roma van trainer José Maurinho. “Feyenoord gaat zeker winnen, ik gun het ze van harte” aldus Bos.
Redactie: Peter Petit