Drie weken geleden liep ik de CPC loop. Sindsdien is er weer veel gebeurd. Zo leek een pijntje even mijn marathon in gevaar te brengen… Inmiddels zitten we twee weken voor de Rotterdam Marathon en kan ik beginnen aan de taper (gas terug nemen om op de wedstrijddag fris en fruitig aan de start te staan). Ik neem jullie even mee naar 3 weken terug.

Nog 5 weken tot Rotterdam: herstellen van de CPC
De eerste drie dagen na de CPC loop was mijn lichaam flink moe. Niet gek natuurlijk: ik had harder gelopen dan ooit. En een halve marathon is best een lange afstand; dat vraagt dus ook lang herstel. Normaal gesproken doe ik meestal op dinsdagmiddag intervallen op de atletiekbaan maar deze week stuurde mijn trainer me pas op woensdag naar de baan. ’s Ochtends moest ik eerst nog een duurloopje van 50 minuten doen. Die ging niet van harte. Gelukkig werd mijn lichaam ’s middags los gemasseerd door de fysiotherapeut en kon ik ’s avonds weer een rustige baantraining doen. En napraten over de wedstrijd natuurlijk met mijn trainer en teamgenootjes!

Tegen de tijd dat het zaterdag was, was ik weer helemaal fit. Ik moest 4 keer 20 minuten lopen op marathontempo. Mijn vriend ging gezellig skeelerend mee.

Zondag moest ik ook nog 2 uur en 20 minuten lopen, in mijn eentje. Dat was best pittig want mijn lichaam was nog niet hersteld van zaterdag. Het was dus behoorlijk afzien, maar gelukkig had ik een mooie route over de Veluwe. De prachtige omgeving leidde me een beetje af van mijn stijve lichaam. Er leek geen vuiltje aan de lucht…

Nog 4 weken tot Rotterdam: pijn aan mijn knie…
Maandagochtend had ik twee herstelloopjes op het programma. Dinsdag moest ik 90 minuten alleen op stap en voor het eerst sinds tijden had ik echt geen zin om te trainen. Uiteindelijk ’s avonds wel gegaan, maar het ging niet van harte. En woensdag na de ochtendduurloop… toen had ik op mijn werk ineens last van mijn linkerknie. Bij het opstaan van mijn bureau voelde de knie stijf en pijnlijk en kon ik niet normaal wandelen. Het zou toch niet… Gelukkig had ik ’s middags al een fysio-afspraak staan. Mijn fysio vond het er niet zo heel ernstig uitzien. Maar de baantraining ’s avonds, daar kon wel een kruis doorheen. Na enkele dagen met veel rekken, nog een behandeling en weinig lopen, kon ik op zondag toch nog mijn geplande marathonblokken doen: 3x 7 kilometer (met in- en uitlopen ruim 32 kilometer). In de stromende regen, dat wel, maar de knie speelde gelukkig niet al te veel op.

Nog 3 weken tot Rotterdam: de laatste zware trainingen
Mijn knie was niet erger geworden door de marathonblokken, maar ook niet minder. Op woensdag kon ik gelukkig wel mijn baantraining doen. Twee behandelingen en heel wat versterkende oefeningen later voelde de knie op zaterdag eigenlijk beter dan in de 10 dagen ervoor. Dat was fijn, want ik had nog 2 zware trainingen op het programma: op zaterdag 5-10-5 kilometer in marathontempo (weer in de stromende regen, hopelijk is het in Rotterdam wat beter weer!) en zondag een lange rustige duurloop van 2,5 uur. Beide trainingen zijn goed gegaan. Dat betekent dat het harde werk erop zit!

Nog 2 weken tot Rotterdam: taperen!
De komende week zal ik nog wel elke dag een uur of langer lopen en ook nog gewoon een baantraining hebben en wat korte marathonblokken. Maar ik hoef niet meer twee keer op een dag te lopen en ook geen lange duurloop meer te doen. Genoeg tijd dus om goed voor mijn knie te zorgen zodat ook de allerlaatste klachtjes verdwijnen. Volgende week doe ik dan echt vrijwel niks meer (tenminste, als je het vergelijkt met mijn normale marathonweken van 160 kilometer+…). En dan op 16 april knallen! Ik zal jullie vlak voor de race nog 1x meenemen in de laatste voorbereidingen. Tot dan!

Drie weken geleden liep ik de CPC loop. Sindsdien is er weer veel gebeurd. Zo leek een pijntje even mijn marathon in gevaar te brengen… Inmiddels zitten we twee weken voor de Rotterdam Marathon en kan ik beginnen aan de taper (gas terug nemen om op de wedstrijddag fris en fruitig aan de start te staan). Ik neem jullie even mee naar 3 weken terug.

Nog 5 weken tot Rotterdam: herstellen van de CPC
De eerste drie dagen na de CPC loop was mijn lichaam flink moe. Niet gek natuurlijk: ik had harder gelopen dan ooit. En een halve marathon is best een lange afstand; dat vraagt dus ook lang herstel. Normaal gesproken doe ik meestal op dinsdagmiddag intervallen op de atletiekbaan maar deze week stuurde mijn trainer me pas op woensdag naar de baan. ’s Ochtends moest ik eerst nog een duurloopje van 50 minuten doen. Die ging niet van harte. Gelukkig werd mijn lichaam ’s middags los gemasseerd door de fysiotherapeut en kon ik ’s avonds weer een rustige baantraining doen. En napraten over de wedstrijd natuurlijk met mijn trainer en teamgenootjes!

Tegen de tijd dat het zaterdag was, was ik weer helemaal fit. Ik moest 4 keer 20 minuten lopen op marathontempo. Mijn vriend ging gezellig skeelerend mee.

Zondag moest ik ook nog 2 uur en 20 minuten lopen, in mijn eentje. Dat was best pittig want mijn lichaam was nog niet hersteld van zaterdag. Het was dus behoorlijk afzien, maar gelukkig had ik een mooie route over de Veluwe. De prachtige omgeving leidde me een beetje af van mijn stijve lichaam. Er leek geen vuiltje aan de lucht…

Nog 4 weken tot Rotterdam: pijn aan mijn knie…
Maandagochtend had ik twee herstelloopjes op het programma. Dinsdag moest ik 90 minuten alleen op stap en voor het eerst sinds tijden had ik echt geen zin om te trainen. Uiteindelijk ’s avonds wel gegaan, maar het ging niet van harte. En woensdag na de ochtendduurloop… toen had ik op mijn werk ineens last van mijn linkerknie. Bij het opstaan van mijn bureau voelde de knie stijf en pijnlijk en kon ik niet normaal wandelen. Het zou toch niet… Gelukkig had ik ’s middags al een fysio-afspraak staan. Mijn fysio vond het er niet zo heel ernstig uitzien. Maar de baantraining ’s avonds, daar kon wel een kruis doorheen. Na enkele dagen met veel rekken, nog een behandeling en weinig lopen, kon ik op zondag toch nog mijn geplande marathonblokken doen: 3x 7 kilometer (met in- en uitlopen ruim 32 kilometer). In de stromende regen, dat wel, maar de knie speelde gelukkig niet al te veel op.

Nog 3 weken tot Rotterdam: de laatste zware trainingen
Mijn knie was niet erger geworden door de marathonblokken, maar ook niet minder. Op woensdag kon ik gelukkig wel mijn baantraining doen. Twee behandelingen en heel wat versterkende oefeningen later voelde de knie op zaterdag eigenlijk beter dan in de 10 dagen ervoor. Dat was fijn, want ik had nog 2 zware trainingen op het programma: op zaterdag 5-10-5 kilometer in marathontempo (weer in de stromende regen, hopelijk is het in Rotterdam wat beter weer!) en zondag een lange rustige duurloop van 2,5 uur. Beide trainingen zijn goed gegaan. Dat betekent dat het harde werk erop zit!

Nog 2 weken tot Rotterdam: taperen!
De komende week zal ik nog wel elke dag een uur of langer lopen en ook nog gewoon een baantraining hebben en wat korte marathonblokken. Maar ik hoef niet meer twee keer op een dag te lopen en ook geen lange duurloop meer te doen. Genoeg tijd dus om goed voor mijn knie te zorgen zodat ook de allerlaatste klachtjes verdwijnen. Volgende week doe ik dan echt vrijwel niks meer (tenminste, als je het vergelijkt met mijn normale marathonweken van 160 kilometer+…). En dan op 16 april knallen! Ik zal jullie vlak voor de race nog 1x meenemen in de laatste voorbereidingen. Tot dan!